Het verslavingsgedrag van de egodenkgeest.

De egodenkgeest is een vervanging een surrogaat voor wat we werkelijk zijn: Geest. Geest, onveranderlijk één in God, non-dualistisch.
De egodenkgeest is een poging tot afscheiding uit Eenheid, een poging die onmogelijk is, maar toch lijkt te gebeuren.
De reactie op die poging tot afscheiding is weerstand, pijn en lijden, OMDAT het onmogelijk is. En iets wat onmogelijk is, maar toch wordt nagestreefd veroorzaakt weerstand, pijn en lijden. De reactie op die weerstand, pijn en lijden is vasthouden aan de weerstand, pijn en lijden door de projecties daarvan als echt te zien en ze als oorzaak te zien. Precies zoals een alcohol of drugsverslaafde zijn pijn probeert te verzachten door nog meer te drinken en drugs te nemen. Zo houd de egodenkgeest zichzelf in stand door zich te voeden met pijn en lijden. De egodenkgeest bestaat enkel en alleen bij de gratie van zijn eigen pijn en lijden. Verslaving maakt blind, de egodenkgeest is niet in staat naar zichzelf te kijken en zit vast in een vicieuze denkgeest cirkel.

Gelukkig is dat wat wij zijn niet de egodenkgeest, vandaar dat dat wat we werkelijk zijn Geest er nog steeds is en daar ergens in dat overgangsgebied waar het nietig dwaas idee (de egodenkgeest) zich probeert af te scheiden van de Ene Geest, huist de herinnering aan wat we werkelijk zijn en die herinnering is tot observeren in staat. De Cursus noemt dit de Heilige Geest Denkgeest.
Het is belangrijk de gedachtes die op het punt staan zich af te scheiden te herkennen en dit kan op dat overgangspunt waar de Juist gerichte denkgeest de keuze maakt zich af te scheiden of niet. Belangrijke indicatoren zijn gevoelens en emoties, bijvoorbeeld het gevoel van schaarste en te zien dat niet de projecties daar de oorzaak van zijn, bijvoorbeeld gebrek aan geld, maar de gedachte van schaarste van de denkgeest, die aan die projecties verbonden zitten en blijven.
Het gevoel van schaarste wordt echter alleen gezien in de projectie en daarmee verbonden en nu treed hechting op aan de projectie die nu niet meer als projectie wordt gezien, maar als een autonome vorm, bijvoorbeeld gebrek aan geld. Deze hechting verandert langzaam in verslaving, het gevoel, de gedachte van schaarste lijkt nu schaarste in de vorm van bijvoorbeeld geld te zijn en die verslaving kan nu alleen maar opgelost worden door meer geld zien te krijgen ergens vandaan. En dat werkt niet anders dan een drugs verslaafde die aan zijn volgende shotje moet zien te komen om te overleven.
En net als een verslaafde aan drugs of drank wordt de denkgeest steeds slimmer en gewiekster om aan zijn shotje te komen.
En iedereen die het verkrijgen van een nieuw shotje, tegenwerkt wordt als de schuldige gezien dat het niet lukt.
Echter als het lijden en de pijn echt ondragelijk wordt, als gezien wordt dat niets werkt, hoe hard men er ook voor vecht, en hoe men ook probeert veranderingen te weeg te brengen in een of andere vorm, zoals financiële situaties, kan er een moment komen dat de verslaafde het opgeeft en niet meer weet wat te doen. Oftewel er valt een klein gaatje in het denksysteem van de egodenkgeest, waar een klein straaltje licht van de nog steeds onveranderlijke Ene Geest doorheen priemt.
Deze herinnering brengt het bewustzijn terug van het vermoeden denkgeest te zijn en dat stukje zich herinnerende denkgeest kan dan besluiten zich aan te melden bij de ‘afkick kliniek’ van de Heilige Geest.
Dan kan de behandeling het afkicken beginnen. Een behandeling die bestaat uit het bewust worden en het onder ogen zien van elke gedachte die de verslaving aanwakkert, voedt en in stand houdt.
En ‘vergeving’  is het middel van de Heilige Geest dat gebruikt wordt om de verslaving op te heffen.

Zoals dat gaat met verslaving en afkicken in de vorm, is dat niets anders dan een afspiegeling van het proces waar je doorheen gaat als je afkickt van de egodenkgeest.

Het zijn echt cold turkey verschijnselen, de egodenkgeest, ook al is het maar een nietig dwaas idee, zal zich verzetten en alleen vergeving zal dit zich verzetten kunnen opheffen en doen laten verdwijnen.

https://illusje.files.wordpress.com/2013/12/e5c32-b199833558.jpg

Cold turkey

5 reacties
  1. Jan zei:

    Een gevoel van schaarste geprojecteerd in de vorm van bijvoorbeeld een gebrek aan geld. De oplossing is dan niet te proberen dat gebrek aan geld op te heffen, want dan ben je elke minuut doordrongen van die geprojecteerde schaarste en blijf dat gevoel van schaarste dus werkelijkheid voor mij.
    Zo begrijp ik het betoog van Illusje.

    Hoe hef ik dat gebrek aan geld dan wel op? Ik ga er even vanuit dat ik gewoon geld nodig heb in de realiteit van alle dag om in mijn meest elementaire behoeften te voorzien als huisvesting, eten en drinken, een ziektekostenverzekering, telefoon,internet (?) e.d. en dat geld in onvoldoende mate bezit.

    Dat gebrek aan geld zou wel eens mijn geest in beslag kunnen nemen. Hoe kan ik hiermee omgaan zonder een gevoel van schaarste te hebben?

    Like

    • illusje zei:

      De oplossing is niet het gebrek aan geld op proberen te lossen waar het niet opgelost kan worden, namelijk op het projectiescherm niveau. Je kan beter naar de bron terug gaan waar het probleem wel vandaan komt, namelijk uit de denkgeest die het heeft geprojecteerd, de projector dus eigenlijk. Wat je dan eerst doet is het lijden aan de bron, de projecties aanpakken, vergeven zou de Cursus zeggen.
      Als je dan zover bent dat je zonder pijn en lijden naar je geprojecteerde situatie kan kijken, want pijn en lijden maakt blind, verdwijnt ook de verwarring en zal je helder kunnen denken en dan is de kans groot dat je ergens een opening ziet waar je nog niet eerder aan hebt gedacht en je dan precies zal weten wat te doen. Je zal je dan niet meer slachtoffer voelen van iets buiten je, omdat je weet dat zowel de oorzaak als het gevolg in de denkgeest zijn gelegen.

      Like

  2. Jan zei:

    De verwarring verdwijnt dus als ik het gebrek aan geld en de gevolgen daarvan in diepste wezen accepteer. En op het moment dat ik geen geld meer nodig heb om mijn gevoel aan schaarste te doen verdwijnen dan valt mij iets in waardoor ik weet hoe ik toch in mijn meest elementaire behoeften kan voorzien.

    Dus alle strijd van mensen om het hoofd boven water te houden is in wezen tevergeefs, want ze zijn alleen maar bezig hun probleem op projectieniveau op te lossen.

    Pas als ze het moede hoofd neerleggen, het opgeven, moe gestreden zijn, dan komt de verlossing.

    Ik denk dat dat een weg is die velen gaan, omdat ze niet in staat zijn hun armoede anders te zien dan als een bedreiging en daar tegen willen vechten tot hun laatste snik.

    Uiteindelijk accepteren ze niet, maar leggen zich erbij neer, hun denken stopt.

    Zijn er echt mensen, die gewoonweg accepteren dat ze geen geld hebben? Mensen, die denken, het komt wel goed, ik zal niets tekortkomen?

    Like

    • illusje zei:

      Je schrijft:
      ‘Pas als ze het moede hoofd neerleggen, het opgeven, moe gestreden zijn, dan komt de verlossing.’
      Dat kan als men niet alleen opgeeft en moe gestreden is, maar ook openstaat voor dat er een andere manier moet zijn, omdat de weg die tot nu toe bewandelt is niet werkt.
      Er is dus de keuze door te vechten tot de laatste snik of het bewustzijn terug te vinden dat er een andere manier moet zijn.

      Ja, er zijn mensen, (lees de denkgeest), die niet lijden onder uiterlijke situaties. Daar zijn voorbeelden genoeg van. Zij leven niet vanuit angst, maar vanuit vertrouwen, en voelen zich niet totaal geïdentificeerd met vormen (materie in enige vorm).

      Maar het gaat er vooral om, hoe ga jij ermee om, waar zit jouw lijden en jouw pijn en wat kan jij daar zelf aan doen. Wil je naar de echte oorzaak van je pijn en lijden kijken en ben je bereid dat te vergeven, ongeacht de uitkomst in enige vorm?

      Like

  3. Jan zei:

    Wil je naar de echte oorzaak van je pijn en lijden kijken en ben je bereid dat te vergeven, ongeacht de uitkomst in de vorm?

    Ik zou hier graag op doorgaan, maar dit is een open blog en daardoor niet zo geschikt om in details te treden.

    Tot zo ver bedankt voor je reacties Illusje.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: