Denkgeestgerichtheid

Je kunt alleen maar ‘iemand’—en daar bedoel ik de denkgeest mee en niet het lichaam—bereiken via de denkgeest, want alleen de denkgeest bestaat, ook al lijk je een lichaam aan te spreken. Als je dus vanuit lichaamsgerichtheid denkt houdt je jezelf voor de gek. Je zegt bijvoorbeeld iets tegen iemand vanuit de gedachte dat er iets aan de hand is met die persoon als lichaam, terwijl er op egodenkgeest niveau, er een aanvalsgedachte is. En aangezien die aanvalsgedachte de bron is, en niet wat er aan de hand lijkt te zijn op lichaamsniveau, wat immers onmogelijk is, zal het lijken of er op lichaamsniveau, het niet bestaande droomniveau, iets gebeurt, en aangepakt moet worden. Dus goede vormgerichte bedoelingen richting lichaam zullen niet begrepen worden, omdat er op denkgeest niveau (ego niveau) alleen maar aanvals- of verdedigingsgedachtes, afscheidingsgedachtes dus zijn, hoe goedbedoeld ze ook lijken te zijn. Wat dan alleen begrepen wordt zijn de egodenkgeest bedoelingen die achter de vorm schuilgaan, en die worden gezien en ervaren op dit egoniveau. Met als resultaat dat niets lijkt te lukken of te werken en iedereen tegen lijkt te werken.

Daarom is het belangrijk de (on)ware ego gedachtes op te sporen die schuil gaan achter de projecties die de onware gedachtes uitbeelden en daardoor ook behulpzaam kunnen zijn bij het opsporen van onware ego gedachtes, zodat deze vergeven kunnen worden. HG, je Juist-gerichte denkgeest, zal altijd je Ware Gedachtes onder al die onware omkeringen weten en bewaren, zodat als jij vergeeft en daardoor in je Juist-gerichte denken terugkomt, je dan vanuit HG Eerlijkheid kunt handelen en niet vanuit ego (on)eerlijkheid, want ego (on)eerlijkheid die gericht is op lichamen geeft altijd een vertekend beeld dat niet waar kán zijn.

Lichaamsgericht zijn is altijd een aanval, dat is de betekenis van ‘elke gedachte begint speciaal’. Als je lichaamsgericht bent zit daar altijd een speciale gedachte achter, hoe liefdevol de lichaamsgerichtheid ook lijkt te zijn. Dat wil niet zeggen dat je lichamen moet vermijden, ontkennen, afwijzen, zolang wij onszelf nog ervaren als aanwezig in een wereld, ook al is het een droom, nee integendeel, want je kunt het ook zien, als je dit weet en accepteert, als een reminder een uitnodiging, terug te keren naar de bron, de denkgeest en voor HG/J Leiding te kiezen in plaats van voor ego leiding.

Dan zal elke ontmoeting en elke vorm van communicatie onder leiding van Heilige Geest, oftewel de Juist-gerichte denkgeest staan en dan zal je in ware communicatie terechtkomen waarin geven en ontvangen echt één zijn. En dan zal alle angst verdwijnen uit elke vorm van communicatie en zal er vanuit Liefde gehandeld worden.

3 reacties
  1. Jan zei:

    Annelies, ik heb geprobeerd te begrijpen wat je beweert, maar het zou helpen als je een concreet voorbeeld geeft.

    Like

  2. illusje zei:

    Het hele leven is gevuld met concrete voorbeelden en gelegenheden. Elke ontmoeting die je hebt met iemand of met iets nodigt je uit er ‘anders’ naar te leren kijken.
    Stel ik rij keurig me aan de snelheid houdend in mijn autootje over de weg, achter mij rijd iemand die er niet langs kan, maar dat duidelijk wel wil, zodra ik de oprit van de snelweg op rijd snelt hij mij voorbij. Ik voel duidelijk dat ik een keuze heb tussen twee soorten gedachtes. Als ik hem zie als een man achter het stuur van een auto die ik beoordeel op zijn rijgedrag, hem dus lichaamsgericht zie: hij een lichaam en ik als lichaam, afgescheiden van elkaar, dan kies ik voor te kijken vanuit egodenkgeest, waarbij ik dan dus niet doorheb (vergeet) dat ik vanuit egodenkgeest kijk, maar alleen de projectie zie: een persoon, een lichaam dat los staat van mijn lichaam en ‘foute’ dingen doet wat dus aanvalsgedachtes, of oordelende gedachtes bij mij oproept. Afscheidingsgedachtes die zich dan weer verder uitbreiden via weer nieuwe projecties. Alles op z’n plaats gehouden door de bijbehorende emoties, woede, angst, ongeduld enz. die weer de brandstof vormen voor nog meer afscheidingsgedachtes. En zo kan dat heel hoog oplopen en het bied geen oplossing het zorgt alleen voor nog meer uitbreiding van zonde, schuld en angst en een overall rot gevoel.
    Als ik echter weiger die denkgeest route te volgen, omdat ik al weet dat het niet gaat werken, of omdat ik halverwege bedenk dat het niet gaat werken en ik zie dat ik alleen maar mijzelf aanval, dan kan ik het opkomende gevoel van angst (in de vorm van woede, ongeduld) ook anders laten gebruiken, nml als vergevingskans, olv HG.
    Ik zie dan alleen nog mijn eigen gedachtes die achter de projectie: ‘foute man achter het stuur, die een gevaar op de weg is’, gedachtes van woede, afkeer, wraak en ik kan deze gedachtes vergeven in plaats van te projecteren. Dit levert onmiddellijk innerlijke rust op, omdat ik me verbind in HG denkgeest, want dat is wat vergeving doet, en de afscheiding die ik in de vorm dacht te zien verdwijnt. De eenheid is weer hersteld, en de noodzaak om aan te vallen verdwijnt, omdat eenheid simpelweg nooit eenheid kan aanvallen. En ik ben dankbaar voor deze geboden kans. En lachend bedank ik ‘de man’ voor deze geboden kans. En besef dat dit een zegening is op denkgeest niveau het niveau van eenheid, waar afscheiding in de vorm van afgescheiden lichamen niet bestaat.

    Ander voorbeeld nog.
    Stel ik ben bij mijn moeder op bezoek en ik erger me aan alles wat ze zegt, en voel me voortdurend bekritiseerd en aangevallen.
    Ik heb er dan voor gekozen haar als lichaam te zien dat losstaat van mij, en waarbij ik dus weer vergeet dat dit een contact is op denkgeest niveau en niet tussen lichamen, want lichamen zijn projecties, plaatjes, vanuit de egodenkgeest, waarbij vergeten is dat het projecties zijn, zodat het lijkt of er werkelijk autonome afgescheiden lichamen bestaan, die uit zichzelf iets kunnen doen.
    Mijn moeder is niet een lichaam dat losstaat van mij en van alles kan doen en zeggen om mij op stang te jagen, maar een projectie, net als ikzelf als lichaam, vanuit egodenkgeest. Ik kan dan zien dat die aanvals- en verdedigingsgedachtes mijn gedachtes zijn die ik kwijt wil en dus naar buiten projecteer in de vorm van een oordelende moeder. Als ik dat zie en erken, dan kan ik ook kiezen voor vergeving, vergeving van mijn eigen oordelende gedachtes en bijbehorende projecties. Als ik dat doe keer ik weer terug naar de eenheid van de denkgeest en de afscheiding verdwijnt, met bijbehorende gevoelens en emoties en ik kan mijn moeder in liefde zien, liefde als symbool voor eenheid. En weer ervaar ik dan dat eenheid geen aanval of verdediging behoeft, zij is alleen maar.
    En dat zorgt ervoor dat het toneel van het dagelijkse leven zijn zwaarte verliest en alleen nog wordt gezien als een grote gelegenheid om te leren vergeven en daardoor weer de eenheid in alles te leren zien. Een gelukkige droom, waarin het spel van het leven op zich in al z’n onhandigheid geen invloed meer op mij heeft, niet meer persoonlijk wordt genomen en waaruit alle angst is verdwenen. Wat overblijft zijn alleen nog ervaringen van uitbreiding van Liefde.

    Like

  3. Jan zei:

    Dank je wel, Annelies. Het is duidelijk voor me. Er kwamen twee gedachten bij me op:

    1. De ontmoeting met de ander is een kans om met mijn gevoelens van onvrede om te gaan en om die gevoelens te leren kennen.

    2. Ik ging tot nu toe op zoek naar de liefdevolle elementen in de ander om met mijn gevoelens van onvrede om te kunnen gaan. Dat lijkt het verkeerde pad kiezen. Beter is op zoek te gaan naar de angst in mezelf en die te vergeven. Die angst wordt zichtbaar door projectie. Als mijn moeder kritiek op mij heeft erger ik me daar aan, maar in feite brengt zij de twijfel aan mezelf tot uitdrukking en dat is waar ik bang voor ben, want die twijfel, die angst wil ik niet voelen en dus projecteer ik het op mijn moeder.Het “bestrijden” van mijn moeder is dus in feite het bestrijden van mijn eigen twijfel, mijn eigen angst.

    Maar… mijn moeder speelt dus voor mij op dat moment de perfecte rol, want ik krijg opnieuw een kans om naar mijn twijfel te kijken en te vergeven.

    Tsja, waar een verhaal over Annelies op de snelweg allemaal toe kan leiden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: