Achter de vermomming van het ‘vergeten’.

 

De Christus in al je broeders zien, is eigenlijk, zien dat wat de ogen lijken te zien slechts een vermomming is, waarachter de denkgeest schuilgaat die de vermomming schijnbaar tot leven brengt en ‘vergeet’, dat hij, de denkgeest, zelf die rol speelt, maar niet ‘is’.

Derhalve kan je ook zeggen dat ‘wij’ de denkgeest acteurs zijn die rollen spelen en vergeten zijn dat ze de rol die ze spelen niet ‘zijn’, maar voor ‘waar’ en als identiteit hebben aangenomen.
Sterker nog, de ene denkgeest speelt al die rollen tegelijkertijd lopend langs miljarden tijdlijnen, steeds verder weglopend van de bron, van het begin, steeds verder in de ruimte van ‘het vergeten’.

Maar wat is vergeten kan terug gevonden worden, en zal terug gevonden worden, omdat het nooit verloren is gegaan.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: