Gedicht

ZIJN

 Er zijn of er niet te zijn…

Zijn in de schijn van voorbije tijd.

De echo’s van verlaten uren,

Weerkaatsen tegen de vergeten muren,

Van tijdige eenzaamheid.

 

Leeg in zich gekeerd,

Dolende tijd op weg naar niets.

Zich verstrikkend in vragen

En voortvluchtige antwoorden,

Eindeloos zonder doel.

 

O, er niet te zijn,

De heerlijke leegte van niets.

Grenzeloze tijdloze verten,

Eén te zijn in het niet zijn,

ZIJN.




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: