Het onmogelijke is niet mogelijk.

 

Niet God heeft lichamen en de wereld gemaakt maar ‘ik’ een nietig dwaas afgescheiden idee uit de Eenheid van God droomt dit. En uit een nietig dwaas idee kan niets anders komen dan een nietig dwaas idee.

Zoals uit de Waarheid niets anders kan komen dan Waarheid.

De enige weg uit het nietig dwaas idee, uit de droom, is het vergeven van dit alles.

Vergeven dat wat ik denk dat gebeurt is, en wat ik denk te zijn, een lichaam niet gebeurt kán zijn en derhalve niet waar is.

In de Eenheid van God is immers afscheiding niet mogelijk.

Het nietig dwaas idee is dus God een rol toekennen die hij niet kán volbrengen.

Die onmogelijke rol bestaat uit het waarmaken van het nietig dwaas idee. We trekken God de hel in en laten hem daar de rol vervullen van waarmaker van onze krankzinnige droom van afscheiding.

We eisen van hem dat hij alle overtuigingen die wij als blokkades tegen de Eenheid hebben opgesteld waar maakt.

Overtuigingen zijn de opdrachten die de ego-denkgeest geeft aan God, die uitgevoerd dienen te worden teneinde de Ware scheppende kracht van God en zijn Zoon weg te houden door deze voor te blijven uit angst ervoor.

 

Zo wordt de God van Eenheid, waar wij van zijn afgedwaald in een droom van afscheiding, een te hanteren angst doordat wij nu de macht hebben en hem vertellen wat hij moet doen, namelijk de afscheiding in stand houden.

Deze rol kan God onmogelijk vervullen, omdat het tegen zijn Wil is en tegen die van zijn Ene Zoon, ons ene Zelf.

Wij voelen dit doordat dit hele mechanisme van verdediging en aanval uitgevoerd door onze zelfbedachte nep-god (ego-god) ons uitput, het voelt tegennatuurlijk.

Maar we zijn zo verzonken in de droom dat we de roep van vrijheid, vrede en vreugde niet horen:

‘Zij die speciaal zijn, zijn allen in slaap, omgeven door een wereld van lieflijkheid die ze niet zien. Vrijheid, vrede en vreugde staan hier, naast de baar waarop ze slapen, en roepen hen toe tevoorschijn te komen en uit de droom des doods te ontwaken. Maar zij horen niets. Ze zijn verzonken in dromen van speciaalheid. Ze haten de roep die hen wekken wil, en vervloeken God omdat Hij hun droom niet tot werkelijkheid heeft gemaakt. Vervloek God en sterf, maar niet door de hand van Hem die de dood niet heeft gemaakt, maar enkel in de droom. Open je ogen een beetje; zie de verlosser die God jou gegeven heeft, opdat je hem zou kunnen zien en hem zijn geboorterecht terug zou kunnen geven. Het is het jouwe.'(T24.III.7:1-8)

Teneinde terug te kunnen keren in de Eenheid (waar we nooit zijn weggeweest) moeten we de droom vergeven, en moeten we God vergeven dat hij niet aan onze wensen heeft voldaan. Vergeven in de ware zin, van wat wij denken dat gebeurt is niet heeft plaatsgevonden, omdat het onmogelijk is in de Waarheid die God is, ondualistisch en héél.

‘Vergeef de grote Schepper van het universum – de Bron van leven, liefde en heiligheid, de volmaakte Vader van een volmaakte Zoon – jouw illusies van je speciaalheid. Dit is de hel die jij als je thuis verkoos. Hij heeft die niet voor jou gekozen. Vraag niet dat Hij hier binnentreedt. De weg naar liefde en verlossing is versperd. Maar als jij je broeder wilt bevrijden uit de diepten van de hel, heb je Hem vergeven wiens Wil het is dat jij voor eeuwig in de armen van de vrede rust, in volmaakte veiligheid, zonder de heetgebakerdheid en kwaadaardigheid van één enkele gedachte van speciaalheid die jouw rust verstoort. Vergeef de Hoogheilige de speciaalheid die Hij niet kon geven, en die jij in plaats daarvan hebt gemaakt.’ (T24.III.6:1-7)

Alleen binnen de droom werkt vergeving en heeft het een functie, in de Waarheid is vergeving vanzelfsprekend overbodig.

Lees meer over dit onderwerp op het blog van Rogier: http://rogierfvv.xanga.com/716863709/of-sleeping-beauty/?empty=true

 

 

sleeping-beauty-L

 

 

1 reactie
  1. JWKaiser zei:

    Ja, precies, een parallel dus met de Schone Slaapster van Perrault, zoals ook de behandeling bij J.W. Kaiser in Sprokenwijsheid duidelijk maakt. De ego wereld is nooit origineel, altijd plaatsvervangende werkelijkheid. Namaaksel, “Ganz wie echt, aber viel schöner,” of, zo lijkt het althans, zolang wij het door ons geloof erin in stand houden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: