archiveren

Dagelijks archief: september 12, 2009

Een dag van afscheid van achterlaten, loslaten van gemis en veel heel veel tranen.

Maar wat laat ik achter…. : ego-gedachtes, ideeën over afscheid, van gemis, verlies, van eenzaamheid.

Verpakt in emoties met veel tranen, laat maar stromen ze binnenhouden maakt ze alleen nog maar meer waar, ze laten komen als uitingen van verdriet om uiterlijke zaken ook, ze zijn er gewoon en het houd wel weer op ook.
Door ze gewoon te laten komen kan ik de emotionele gehechtheid die erachter ligt aan HG/Jgeven zodat ze aan het licht komen en kunnen oplossen en de weg vrij maken. Opruiming van blokkerende gedachtes dus.
En dan ineens voel ik me bevrijd, vrij.

Niet de emoties en tranen de vrije loop laten zorgen voor de opluchting, maar het aan het licht brengen van de gehechtheid aan ze en het vergeven in het Licht, waar ze gewoon oplossen.

Eigenlijk is het het loslaten van de gehechtheid aan de gehechtheid die onthechtingsreacties geeft.
Er valt niets te missen er valt niets in te leveren ik raak niets kwijt, door werkelijk alle pijn, angsten aan HG/J te geven en ze onder ogen te zien en ze te zien voor wat ze zijn,win ik alleen maar.

De Heilige Geest denkgeest kent geen verliezers of winnaars. En wat de winnaars of verliezers lijken te zijn, wat de oorzaak lijkt te zijn van het verdriet, de droomfiguren, zijn slechts gedroomd door de dromer, die droomde van afscheid, gemis, verlies, eenzaamheid en ze buiten zichzelf projecteerde in valse beelden. Om zo wat er werkelijk achter zit een diep verlangen naar God, omgekeerd in angst voor God te verbergen.

ECIW (WdI.5): ‘Ik voel nooit onvrede om de reden die ik denk.’

En dit kan alleen werkelijk gezien en blootgelegd worden door de ervaring heen.

(Zie ook Rogier’s blog: http://rogierfvv.xanga.com/711807855/alone-and-chosen/  )

 

DSCN3293

 

 

 

 

 

%d bloggers liken dit: