Projectie maakt waarneming

‘De wereld die wij zien weerspiegelt slechts ons eigen innerlijk referentiekader – de ideeën, wensen en emoties die de overhand hebben in onze denkgeest. ‘Projectie maakt waarneming’ (T13.V.3:5; T21.In.1:1). Eerst kijken we naar binnen, besluiten welke wereld we willen zien en vervolgens projecteren we die wereld naar buiten, en maken haar tot de waarheid zoals wij die zien. We maken die waar door onze interpretaties van wat we zien. Als we waarneming gebruiken om onze eigen vergissingen te rechtvaardigen – onze woede, onze neiging tot aanvallen, ons gebrek aan liefde in welke vorm ook –, dan zien we een wereld van slechtheid, verwoesting, kwaadaardigheid, afgunst en wanhoop. Dat alles moeten we leren vergeven, niet omdat we ‘lief en aardig’ zijn, maar omdat niet waar is wat we zien. We hebben de wereld door onze verwrongen verdedigingsmechanismen vervormd en zien daarom wat er niet is. Naarmate we leren onze waarnemingsfouten te herkennen, leren we ook eraan voorbij te zien of te ‘vergeven’. Op hetzelfde moment vergeven we onszelf, en kijken we voorbij ons verwrongen zelfbeeld naar het Zelf dat God in ons en als ons geschapen heeft. (ECIW Vw.xi)’

‘Projectie maakt waarneming, en daarbuiten kun je niet zien. Steeds en steeds weer heb jij je broeder aangevallen, omdat je in hem een schaduwfiguur in je privé-wereld zag. En zo komt het dat het onvermijdelijk is dat je eerst jezelf aanvalt, want wat je aanvalt bevindt zich niet in anderen. De enige realiteit die het heeft bevindt zich in jouw eigen denkgeest, en door anderen aan te vallen, val je letterlijk aan wat er niet is. (T13.V.3:5-8)’

‘Projectie maakt waarneming. De wereld die jij ziet is wat jij haar gegeven hebt, niets meer. Maar ook al is ze niets meer, ze is ook niets minder. Daarom is ze voor jou belangrijk. Ze getuigt van de staat van jouw denkgeest, de uiterlijke weergave van een innerlijke toestand. Zoals een mens denkt, zo neemt hij waar. (T21.Inl.1:1-5)’

Dit besef leert mij als waarnemer te kijken, los te komen van de identificatie met de projectie. De dromer is niet de droom. Alles wat onwaar is kan nu gezien worden als wat het is, als afscheiding van wat Waar is.  Zodra de identificatie vergeven is verdwijnt schuld/zonde/angst, omdat ze gezien wordt als wat zij is; een projectie uit de ene egodenkgeest die zich denkt afgescheiden te kunnen hebben van de Eenheid.

Kan angst nog in stand worden gehouden als dit werkelijk gezien wordt?

De projectie lijkt angst in te boezemen, terwijl de oorzaak ligt in een angst projecterende denkgeest.
Als waarnemer samen met J hierna kijken alsof ik naar een film zit te kijken laat de werkelijke betekenis zien van:

‘Niets werkelijks kan bedreigd worden.
Niets onwerkelijks bestaat.
Hierin ligt de vrede van God.
(Inl. 2:2-4)


2 reacties
  1. cloontje zei:

    lieve Annelies,Je bent weer heerlijk op dreef. Dank je wel!xIneke

    Like

  2. JWKaiser zei:

    Dank voor je heerlijke helderheid weer. Dit is weer één van die dingen die we vooreerst alleen kunnen toelaten als een vaag vermoeden, tot de ervaring van ons vergeven ons leert dat het werkelijk zo is. Eerst op het aanbetalingsprogramma van het wonder, en het heilige moment, en later op permanente basis als onze aanvaarding van de verzoening en ervaring van de ware wereld.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: