archiveren

Dagelijks archief: juli 8, 2009

Betrouwbaarheid tegenover onbetrouwbaarheid.
Twee zijden van de ego medaille.
Beide elkaar voortdurend afwisselend.
Er zijn betrouwbare mensen en onbetrouwbare en die wisselen voortdurend van rol.
Kortom daar is het ego zowel betrouwbaar als onbetrouwbaar in, beide zijn onwaar.

Ook betrouwbaar of onbetrouwbaar is een vorm van angst uit het kleurrijke pallet van het ego.

Met geen ander doel dan de afscheiding in stand te houden.
Het ego kiest niet, het ego heeft geen voorkeur, het switcht gewoon van het een naar het andere, gedachtes als door de wind opgewaaide blaadjes volkomen willekeurig en onvoorspelbaar.

Het ego doet maar wat, als het maar chaos veroorzaakt en de doolhof in stand houdt en uiteindelijk niets beter weet te bedenken dan de dood. En dat wordt dan als het enige betrouwbare in de ego wereld gezien!

Het ego is dat deel van de denkgeest dat droomt van afscheiding (van God) en daarin is gaan geloven. Dit denksysteem kan dus niet anders dan dromen van afscheiding produceren. Het ego projecteert voortdurend gedachtes van afscheiding naar ‘buiten’ toe en maakt zich zo een wereld gebaseerd op schuld/zonde/angst in een caleidoscoop van zintuiglijke chaos met als belangrijkste wapen pijn en emoties.

Dat houd de denkgeest enorm bezig en vast in die droom.
Zo kan ik volkomen verstrikt raken in betrouwbaar en onbetrouwbaar. Wie kan je nu vertrouwen roepen de projecties die symbool staan voor de geconditioneerde ego denkgeest.
Deze vraag draagt in zich zowel vraag als antwoord natuurlijk. De vraag op zich is al een illusie, die de illusie, de afscheiding in stand houdt.

Het is weer de beroemde vraag hoe heeft het onmogelijke kunnen gebeuren?

Er is maar één Geest die zich schijnbaar heeft afgesplitst in een denkgeest het ego en een onmiddellijk antwoord hierop de Heilige Geest, de herinnering aan wat werkelijk is: Geest.
Binnen elke gedachte die wordt gedacht door de egodenkgeest ligt dus nog steeds de keuze verborgen tussen de aansturing door de egodenkgeest of de aansturing door de Heilige Geest.
En dit wordt gedacht door één geest, dat ik denk dat ik dat denk is de truc van de ego droom die als taak heeft: afscheiding en wel zo veel en grondig mogelijk.

Dus de afgescheiden denkgeest heeft gedachtes van betrouwbaarheid of onbetrouwbaarheid voortkomend uit het schuld/zonde/angst gevoel voor God, en projecteert dat zo snel mogelijk naar buiten waar ‘personen’ en dingen verschijnen (als op een filmdoek) die als betrouwbaar of onbetrouwbaar bestempeld kunnen worden, zodat de denkgeest er geen last meer van heeft.  Zo klaar, maar helaas de gedachte van afscheiding/angst achter de projectie blijft natuurlijk gewoon verbonden met de denkgeest. En kan de angst gedachtes nooit helemaal van zich afschudden en blijft dus maar projecteren, steeds nieuwe vluchtpogingen die heel even werken, maar dan toch weer hun ware aard, de onbetrouwbaarheid van de egodenkgeest laten zien.

En toch is daar die vage herinnering die zich herinnert dat er een betrouwbaarheid moet bestaan die wel werkt. Want als de ontkenning van betrouwbaarheid bestaat moet de Ware Betrouwbaarheid ergens zijn.
En dat is het moment waarop ik me afvraag ‘er moet een andere manier zijn’ en daardoor terugkeer naar dat gedeelte van de denkgeest wat niet in slaap is gevallen en dromen van afscheiding heeft, en nog altijd verbonden is met Geest, met God, een volkomen non-dualistische toestand.

Dat is het moment dat in elke gedachte aanwezig is, het keuze moment. Voor welke aansturing kies ik, voor egodenkgeest of voor de Heilige Geest/Jezus denkgeest.
Op hetzelfde moment dat ik de egodenkgeest aansturing los laat blijft vanzelf de Heilige Geest denkgeest  over, er zijn namelijk maar twee denksystemen de een onwaar (ego) en de andere waar (HG/J).
Als ik de keuze voor de egodenkgeest heb laten vallen geef ik automatisch het zgn probleem, dat iemand onbetrouwbaar/berouwbaar is over aan HG/J, dit denksysteem zal hier op een heel andere manier gebruik van maken, niet om de kloof van de afscheiding te vergroten door het idee waar te maken in allerlei spannende/bloedstollende projecties, maar door het te zien als niet werkelijk en het te vergeven. Dan verdwijnen de blokkades die we opgeworpen hebben voor Liefde en blijft de volkomen betrouwbare Liefde van God over.

Dus als de volgende keer iemand mij toeroept dat ik volkomen onbetrouwbaar ben, krijg ik terug wat ik uit angst weg geprojecteerd heb, namelijk mijn eigen angst, zoals ik over mijzelf denk. Dus in zekere zin heeft die projectie groot gelijk en geeft mij de kans opnieuw te kiezen, voor de juiste aansturing, of de angst vergroten (ego) of de kloof laten dichten en vergeven (HG/J). Vervolgens zal ik vanuit die andere aansturing precies weten wat te doen. En krijgen mijn voorheen vijandige niet te vertrouwen broeders (tenslotte mijn eigen projecties) de functie van verlossers, die mij een geweldig geschenk geven en samen met mij op weg zijn naar Huis en wordt mijn enige echte functie duidelijk, die van vergever. Het enige wat betrouwbare resultaten geeft hier in de droom.


 

 

 

%d bloggers liken dit: