Pinkstergedachte

En dan komt de trein tot stilstand, eindelijk, terwijl ik toch al geruime tijd aan de noodrem hing, met piepende remmen, gillend ijzer over ijzer,

nog net voor de razende modderstroom die van de berg af komt denderen en alles met zich mee sleept naar zee…

Verdwaasd stap ik uit, de lege schoongespoelde ruimte in. In die lege ruimte zit ik uren spelend aan mijn vleugel, de enige plek waar ik ongestoord alleen kan zijn.

Alleen in het oog van de orkaan, hier wil ik blijven ongestoord samen met HG/J dáár wil ik één zijn met Alles…

1 reactie
  1. Wat een mooie verwoording van je gedachten.Het is wel leeg nu!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: