archiveren

Maandelijks archief: april 2009

 

Kan de Liefde van God weerspiegeld worden in de wereld?

Ja in de Heilige Relatie…

Deze is alomvattend en niets is ervan buitengesloten.

Maar deze begint altijd met de speciale relatie, binnen ruimte en tijd.

Afhankelijk of deze gegeven wordt aan het ego of de Heilige Geest zal de speciale relatie zich transformeren van de beperkte liefde vanuit angst/schuld/zonde, naar een zich uitbreidende Liefde vanuit Heilige Geest.

De speciale relatie geeft derhalve, mits daar voor gekozen wordt, de mogelijkheid tot deze transformatie, een transformatie in de geest, losgekoppeld van de vorm, die de projectie was/is van de speciale relatie.

 

 

 

‘Als jij bent zoals God jou geschapen heeft, dan heeft er geen afscheiding plaatsgevonden tussen jouw denkgeest en de Zijne, geen splitsing van jouw denkgeest en andere denkgeesten, en is er alleen eenheid geweest binnen die van jou.’

(…)

‘Ik ben zoals God mij geschapen heeft. Zijn Zoon kan niet lijden. En ik ben Zijn Zoon.’

(WdI.110.4:2, 6:2-4)

 

‘Zoek Hem binnenin je die Christus in jou is, de Zoon van God en broeder voor de wereld; de Verlosser die voor eeuwig is verlost, met de macht eenieder te verlossen die Hem hoe zacht ook, aanraakt, vragend om het Woord dat hem zegt dat hij een broeder is van Hem.’

(WdI.8:1)

 

‘De morgenster van deze nieuwe dag aanschouwt een andere wereld, waar God verwelkomd wordt, en Zijn Zoon samen met Hem.’ (VvT.Nw.5:4)

 

 

 

 

 

Waarom lijkt het alsof mijn vertrouwen in anderen uiteindelijk altijd geschaadt wordt, niemand te vertrouwen is?:

 

‘Daar het ego dat deel van je denkgeest is dat niet gelooft dat het voor zichzelf verantwoordelijk is en aangezien het niet trouw is aan God, is het niet tot vertrouwen in staat.

Doordat het zijn krankzinnige overtuiging projecteert dat jij tegenover je Schepper verraderlijk bent geweest, gelooft het dat jouw broeders – die evenmin als jij hiertoe in staat zijn – eropuit zijn God van je af te nemen. Iedere keer wanneer een broeder een ander aanvalt is dat wat hij gelooft. Projectie ziet jouw wensen altijd in anderen.

Als jij verkiest jezelf van God af te scheiden, is dat het wat jij zult denken dat anderen jou aandoen.’ T7.VII.9:1-5

 

Het gaat er dus niet om of ik anderen vertrouw of niet, het gaat erom in welk denksysteem ik mijn vertrouwen stel, in het egodenksysteem of in de Heilige Geest. Weer, het probleem en de oplossing liggen niet in het gevolg, mijn projecties, maar in de bron, de gedachte, het denken.

 

Mijn projecties, laten mij zien dat ik ervoor kies me af te scheiden van God, en tegelijkertijd is het de manier om dit te verbergen en ik daardoor denk dat anderen dit mij aandoen.

Iedere keer als een ander weer niet te vertrouwen lijkt zou ik dat als reminder kunnen laten gebruiken me te herinneren niet op het ego te vertrouwen en het als kans te zien om opnieuw te kiezen nu voor de Leiding van de Heilige Geest:

 

‘Jij hebt nu nog heel weinig vertrouwen in mij, maar dat zal groeien naargelang jij je voor leiding steeds vaker tot mij wendt in plaats van tot je ego.’ T4.VI.3:1

 

En naarmate mijn vertrouwen groeit, zal ik meer en meer een wereld zien die vergeven is.

Want:

‘En wie zou zijn vertrouwen stellen in het schamele aanbod van het ego wanneer de gaven van God voor hem worden neergelegd?’ H4.I.2:3

 

 

 

 

 

Een diep verlangen, een peilloos diep verlangen…..

Het verlangen van De Zoon naar de Vader en de Vader naar de Zoon.

Gescheiden door een nietig dwaas idee:

 

‘Luister dan verder.

Hij zal je nog meer vertellen. Over de Liefde die je Vader voor jou heeft. Over de oneindige vreugde die Hij jou biedt. Over Zijn diep verlangen naar Zijn enige Zoon, geschapen als Zijn scheppingskanaal; Hem ontzegd door diens geloof in de hel.’

(WdI.76.10:2)

 

‘Het ego beschouwt elke afhankelijkheid als bedreigend, en het heeft zelfs je verlangen naar God vervormd tot een middel om zichzelf te bevestigen. Laat je echter niet misleiden door zijn interpretatie van jouw conflict.’ (T11.V.6:8-9)

 

En zo gaat dit misverstand door in een droom van tijd en ruimte zich uitbreidend in een oneindige uitbreiding van splitsingen, zoekend en speurend in de donkere nachten van de ziel naar het ledigen van het knagende verlangen. En al deze vruchteloze pogingen tenslotte doodlopen in uitputting, met nog maar één schijnbare vluchtweg de dood, of totale overgave, dan wordt het éénduidige verlangen plotseling zichtbaar, ontdaan van de sluier van angst, nog maar één verlangen het verlangen naar God.

En de zee sluit zich zonder een rimpeling… er is niets gebeurd…

 

 

 



‘Je gelooft misschien dat je verantwoordelijk bent voor wat je doet, maar niet voor wat je denkt.
De waarheid is dat je verantwoordelijk bent voor wat je denkt, omdat je alleen op dat niveau keuzen kunt maken. Wat je doet komt voort uit wat je denkt. Je kunt jezelf niet onttrekken aan de waarheid door autonomie te ‘verlenen’ aan gedrag. Dat komt automatisch onder mijn beheer zodra je wat je denkt onder mijn leiding plaatst.
Iedere keer dat je bang bent is dat een duidelijk teken dat jij je denkgeest hebt veroorloofd te miscreëren en mij niet hebt toegestaan die te leiden. Het is zinloos te geloven dat genezing kan ontstaan door de gevolgen van verkeerd denken onder controle te houden. Wanneer je bang bent, heb je verkeerd gekozen. Dat is de reden waarom jij je er verantwoordelijk voor voelt. Je moet je denken veranderen, niet je gedrag, en dat is een kwestie van bereidwilligheid. Je hebt geen leiding nodig, behalve op het niveau van je denkgeest. Correctie hoort alleen thuis op het niveau waar verandering mogelijk is. Verandering heeft geen enkele betekenis op het niveau van de symptomen, waar ze niet werkzaam kan zijn.’ (T2.V.2:5-10, 3:1-7)

Waar ben ik nu eigenlijk verantwoordelijk voor?
Ik ben verantwoordelijk voor de keuze van mijn gedachtes, de keuze voor gedachtes vanuit schuld/zonde/angst, kortom afscheidingsgedachtes, ego-denkgeest of voor gedachtes vanuit Liefde, vanuit Heilige Geest Denkgeest.
Ik ben verantwoordelijk voor de keuze vanuit welke bron ik verkies te denken.
Ik ben immers geest, denkgeest en niet de projectie.

De verantwoordelijkheid ligt dus niet bij het gevolg (de projectie) maar bij de oorzaak bij de bron, de denkgeest. Ik ben verantwoordelijk voor de keuze en niet voor de uitvoering, of voor het gevolg daarvan. Aan het gevolg kan ik alleen zien waarvoor ik heb gekozen ik kan het daar niet herstellen. Het werk van de Heilige Geest speelt zich af in de Geest en niet in de vorm.

Als die ene verantwoordelijkheid wordt genomen en ik waarneem wanneer ik voor schuld/zonde/angst kies, is mijn enige verantwoordelijkheid opnieuw te kiezen weer voor ego-denkgeest of voor de ándere manier; Heilige Geest Denkgeest. Dat is alles, vervolgens zal ik vanzelf geïnspireerd worden tot het wel of niet nemen van een of andere actie.

Met verantwoordelijkheid nemen voor mijn gedachtes wordt niet bedoeldt dat als ik de keuze maak ik invloed zal hebben op het handelen van anderen of verantwoordelijk ben voor het handelen van anderen. En ook niet dat als ik de keuze maak voor Liefde de ‘anderen’ (mijn projecties) zullen veranderen, of genezen. ECIW gaat over het genezen van de denkgeest, niet over het herstelen of helen van de vorm.

Vergeving verandert, mijn denken, en daardoor kan als werkelijk vergeving heeft plaatsgevonden Liefde zich uitbreiden op het niveau van de geest. Hoe dat in de vorm zich uiteindelijk uit is niet mijn taak of zorg. Ik weet niet wat Liefde is, ik weet niet wat de bedoeling is. Vergeving is dus mijn enige functie de rest is werk van Heilige Geest; het genezen van de denkgeest, en niet het fiksen van de vorm.

Dat wil niet zeggen dat ik niets doe met de vorm of in de vorm, de vorm is mijn leermateriaal, mijn vergevingsles, dat is wat mij ter beschikking staat, dat is de enige werkelijk zinnige functie van de vorm, niet het fiksen van de vorm. Dat spel kennen we al miljoenen jaren en dat werkt niet en dan is het tijd voor de uitroep: ‘Er moet een andere manier zijn.’…. en die is er.





  

De allernieuwste volledig herziene vertaling van Gary Renards Verdwijning van het universum is uit! En o.a. te verkrijgen bij: http://www.miraclesincontact.nl/shop/product_info.php?manufacturers_id=14&products_id=366

Dit absolute basisboek is nu echt een basisboek door zijn volledige consistentie met het tweede boek en met alle boeken die nog zullen volgen. Waaronder op de eerste plaats het nog dit jaar uitkomende derde boek ‘De liefde heeft niemand vergeten’. Inmiddels (nu 12-09-2009, valt nog te bezien of het derde boek dit jaar al uitkomt. Maar het komt hoe dan ook, ooit. Gene Bogart potcast host en vriend van Gary grapt altijd: ‘De liefde heeft nog steeds niemand vergeten’.

Al Gary’s seminars zo ook die op 23 mei in Amsterdam in de Amstelkerk gaan al over dit derde boek en zal Gary op zijn onnavoglbare verassende, volledig alles op z’n kop zettende wijze, tijd en ruimte negerend, tipjes van de sluier oplichten. Ondertussen is er dan volop de gelgenheid het opnieuw vertaalde eerste basisboek aan te schaffen te laten signeren en van gedachten te wisselen met Gary en met de vertaler, Rogier Fentener van Vlissingen.

Dit kan ook op vrijdagavond 22 mei in The American Book Centre aan het Spui.

http://liesje56knegt.xanga.com/692736984/gary-renard-in-amsterdam-23-mei-2009/

Verdwijning

%d bloggers liken dit: