archiveren

Dagelijks archief: maart 17, 2009

GOD IS… is de boodschap van ECIW…
Maar aangezien ik geen idee heb van wat dat betekend of is …GOD IS… maar het toch ergens volkomen logisch klinkt, moet er wel iets mis zijn met mijn waarneming.
Sterker nog ‘waarneming’ is precies de blokkade, want …GOD IS… kan niet waargenomen worden, omdat het IS…
En met …IS… gaat geen tijd, ruimte gepaard.

Dit betekend even kort door de bocht dat er of …GOD IS… is, of dat wat ik waarneem.
Het ene buiten tijd en ruimte, het andere afhankelijk en alleen mogelijk binnen tijd en ruimte.

De twee zijnstoestanden kunnen dus niet samen bestaan er is er maar een waar en de andere is illusie, een waanbeeld, de droom, het nietig dwaas idee in termen van ECIW.
(WdI.130 Het is onmogelijk twee werelden te zien.)

ECIW leert mij wel dat er een brug is tussen de twee zijnstoestanden, een herinnering waardoor dat wat werkelijk is …GOD IS… bewaard is gebleven in de geest. Deze herinnering is de Heilige Geest. Heilige Geest, mijn werkelijke staat, de enige staat van ‘de ene Zoon van God’, dat wat ik in eenheid werkelijk ben.
Dat is wat IS, alles wat niet IS, is dus illusie, een droom.

Het kenmerk van die droom is dualisme, alles heeft een tegengestelde, dat voortdurend in strijd is met elkaar, en binnen het gegeven van tijd en ruimte opereert. Deze illusie van tijd en ruimte is een gesloten circuit, dat zichzelf in stand houd, en doelloos ronddraait in eindeloze rondjes van geboorte, dood, geboorte, dood, geen doel, nergens heen.
Maar aangezien het een droom is, een nietig dwaas idee, een gedachte, is er in werkelijkheid niets aan de hand. Er is nog steeds alleen maar …GOD IS…
En de ‘slapende Zoon van God’ bevindt zich nog steeds ondanks zijn nachtmerries van gruwelijke, moorddadige, fantastische extatische, opwindende, romantische, griezelige, betoverende sprookjes, ‘in GOD’… veilig en wel.

De Heilige Geest is de zacht fluisterende Stem die de Zoon van God veilig in nooit onderbroken communicatie houd met GOD. Deze fluisterende Stem is te horen door o.a. Een cursus in wonderen, gesymboliseerd als de stem van de Heilige Geest of Jezus. (WdI.155. Ik doe een stap terug en laat Hem de weg wijzen)
En elke titel van elke les, fluistert ons een zachte herinnering in over wat IS zoals:

Les 29 God is in alles wat ik zie
Les 35 Mijn denkgeest is deel van Die van God. Ik ben heel heilig
Les 40 Ik ben als Zoon van God gezegend
Les 44 God is het licht waarin ik zie
Les 45 God is de denkgeest waarmee ik denk
Les 49 God spreekt tot mij, heel de dag
Les 50 Ik word gedragen door de liefde van God
Les 61 Ik ben het licht van de wereld
Les 67 Liefde schiep mij als zichzelf
Les 74 Er is geen Wil dan Die van God
Les 93 Er woont licht en vreugde en vrede in mij
Les 94 Ik ben zoals God mij geschapen heeft
Les 95 Ik ben één Zelf , verenigd met mijn Schepper
Les 97 Ik ben Geest
Les 109 Ik rust in God
Les 110 Ik ben zoals God mij geschapen heeft
Les 124 Laat me mij herinneren dat ik één ben met God
Les 162 Ik ben zoals God mij geschapen heeft
Les 184 De naam van God is mijn erfgoed
Les 191 Ik ben de heilige Zoon van God Zelf
Les 223 God is mijn leven. Ik heb geen leven buiten dat van Hem
Les 229 Liefde, die mij geschapen heeft, is wat ik ben
Les 264 Ik ben omringd door de Liefde van God
Les 283 Mijn ware identiteit woont in U
Les 299 Eeuwige heiligheid woont in mij

En deze fluistering zal een steeds duidelijkere Stem worden naarmate ik beter leer te vergeven. Want dat is het enige wat de droom doet oplossen Ware Vergeving. (WdII.1) Door werkelijk te zien dat wat ik dacht dat was gebeurt, dat mij is aangedaan of dat ik iemand heb aangedaan niet werkelijk is gebeurt, maar slechts een droom is. Dat deze wereld een droom is, een droom geboren uit ‘een nietig dwaas idee waarom de Zoon van God vergat te lachen. Door dit te vergeten werd de gedachte een serieus idee, in staat tot zowel verwezenlijking, als werkelijke gevolgen.’ (T27.VIII.6:2)

Het ‘vergeten’, vergeven dat is het enige wat er moet gebeuren om ons de ene Zoon van God weer te laten terugkeren In God, waar hij nooit is weggeweest.

En dat ‘vergeten’ zien we terug in al onze dagelijkse toneelstukjes die maar één titel heeft: ‘de afscheiding’ een levenslang doorlopende nooit eindigende soap waar we maar geen genoeg van kunnen krijgen levenslang op de bank zittend, (soms achter de bank van angst) starend naar de bewegende schimmen en ons volledig vereenzelvigend met deze soap.

Tot we het zat zijn en ineens denken: ‘er moet een andere manier zijn’ en dan bijvoorbeeld ECIW tegenkomen, misschien wel als reclame spotje tussen twee afleveringen van onze soap door
En dan kiezen voor de weg terug naar de oorsprong van het nietig dwaas. En deze weg terug gaat via het proces van Vergeving. En ECIW bied deze weg terug aan als ‘echte’ cursus. Een lokkertje voor het ego dat ‘doen’ als hoogste goed ziet, want doen houdt de droom van tijd en ruimte instant. Echter naarmate ik (geest) beter leer vergeven en het ego, de afgescheiden denkgeest, dat door krijgt zal er weerstand ontstaan in alle mogelijke vormen.
De moeilijkst te ontwaren weerstand is wel die van dat het ego de cursus ook doet, heel slim en heel geraffineerd. Niet zo verwonderlijk, want de Zoon van God die nog steeds ligt te dromen verweeft heel makkelijk al die nieuwe ‘gevaarlijke’ ideeën in zijn droom:
‘Ah vergeven, dat is hard werken, dat is een lange weg, helemaal terug naar de oorsprong, dan moet ik eerst alles in kaart brengen, het hele ego analyseren, alle gevaren blootleggen, ik moet medevergevers opsporen, veel boeken gaan lezen, misschien wel schrijven, websites/blogs opzetten, studeren, begrijpen, anderen gaan ‘helpen’ het ook te begrijpen, of nog erger, anderen helpen door ze leed te besparen, omdat ik hun zonden al vergeven heb (lijkt verdacht veel op de christelijke gedachte dat Jezus voor onze zonden is gestorven) workshops gaan geven over kleine afzonderlijke ideetjes uit de Cursus, deze isoleren en een eigen leven gaan laten leiden. Ik moet mijn relaties Heilig zien te krijgen, mijn god dat is hard werken, hoe kan ik dit alles onthouden, ik moet het allemaal opschrijven, documenteren, archiveren, ik hou dit echt niet vol, weg rot boek het werkt niet. Punt.’ Op naar de volgende methode, er zijn er zat…
En zo sleept de soap zich weer gewoon verder door de eeuwen heen…

Maar wat als de Zoon van God, dit nu ineens vanaf een afstandje gaat zien, zichzelf waarneemt daar op die bank gebiologeerd door het scherm, starend naar al die spannende soap afleveringen…
Wat als de Zoon van God beseft dat hij niet dat lichaam is wat daar zit, als hij plotseling beseft dat hij, geest deze beelden zelf gemaakt heeft?
Wat als hij ziet dat de weg terug niet een lange weg is terug naar de oorsprong, maar dat zowel het begin en het einde vlak onder zijn neus staan te wachten op of instandhouding of vergeving. En ineens de betekenis ziet van: ‘Niets werkelijks kan bedreigd worden, niets onwerkelijks bestaat. Hierin ligt de vrede van God.’(Inl.2:2)
En doet me ook denken aan logion 18 uit het Thomas evangelie: ‘(..) Want waar het begin is zal het einde zijn. Gelukkig is degene die aan het begin staat: hij zal het einde weten en de dood niet proeven.’ (Jouw onsterfelijke werkelijkheid H7 en Closing The Circle logion 18 blz. 91)

Zo wordt de soap nu in handen gegeven van de Heilige Geest (de werkelijke staat van de Zoon van God) ineens werkelijk een cursus in Vergeving. Ik neem al mijn projecties, mis-makingen, terug en geef deze geprojecteerde gedachten terug aan de bron ter vergeving. Ik hoef niets aan de projecties te veranderen, immers als ik mijn mis-makende-gedachten terugneem kan ik als waarnemer en keuzemaker een andere keuze maken en wel voor Heilige Geest, en wat kan er anders voortkomen uit Heilige Geest gedachten dan Liefde. Daar hoef ik niets voor te doen, ‘Ik hoef niets te doen’ (T18.VII) Liefde breid zich uit, omdat het niet anders kan.

Dit is een cursus in Vergeven.
Het doel is altijd vergeving:

Les 46 God is de Liefde waarin ik vergeef
Les 62 Vergeving is mijn functie als het licht van de wereld
Les 63 Het licht van de wereld brengt elke denkgeest vrede door mijn vergeving
Les 64 Laat me mijn functie niet vergeten
Les 98 Ik aanvaard mijn rol in Gods verlossingsplan
Les 100 Mijn rol is essentieel voor Gods verlossingsplan
Les 121 Vergeving is de sleutel tot geluk
Les 122 Vergeving biedt alles wat ik wens
Les 132 Ik bevrijd deze wereld van al wat ik haar heb toegedacht
Les 134 Laat me vergeving zien zoals ze is
Les 186 De verlossing van de wereld hangt af van mij
Les 192 Ik heb een functie die God mij graag vervullen ziet
Deel II. 1 wat is vergeving?
Les 240 Vergeving maakt een eind aan alle lijden en verlies
Les 297 Vergeving is het enige geschenk dat ik geef
Les 333 Vergeving beëindigt hier de droom van conflict
Les 334 Vandaag maak ik aanspraak op de gaven van vergeving
Les 336 Vergeving laat me weten dat denkgeesten verbonden zijn
Les 342 Ik Laat op alles vergeving rusten, want zo werd vergeving mij geschonken

En de slot lessen 361-365:
‘Neemt U het in handen. Want U wil ik volgen, in de zekerheid dat Uw leiding mij vrede geeft.’

En ik hoef niets te doen…

Uit ‘Jouw onsterfelijke werkelijkheid’ blz. 192:
Arten: Ik heb je gezegd te vergeven, maar het is tijd daar iets aan toe te voegen. Ja je moet altijd vergeven. Wanneer je dan vergeven hebt, en je voelt dat er iets gedaan moet worden, vraag dan altijd aan de Heilige Geest of er iets is dat je moet doen. Onthoud dat de Heilige geest niets doet in de wereld, nooit. Maar Hij kan je inspireren om te doen wat je moet doen.

%d bloggers liken dit: