(DLHNV) We zien mentaal opnieuw wat al is voorbijgegaan.

 

ECIW: WdI.159.4:5
Tijd is een kunstgreep, een goocheltoer, een immense illusie waarin figuren
als bij toverslag komen en gaan. Toch zit er een plan achter alle verschijningsvormen dat niet verandert. Het draaiboek is geschreven.
Wannéér ervaring een eind komt maken aan jouw twijfelen staat vast.
Want wij zien de reis slechts vanaf het punt waarop ze eindigde en kijken
erop terug, terwijl we ons inbeelden dat we haar nog eens maken; en we
zien mentaal opnieuw wat is voorbijgegaan.

In de droom zit alles vervat wat maar mogelijk is, miljoenen mogelijkheden, miljarden scripts, maar alleen mogelijk binnen de droom. Alle mogelijke afscheidingsdromen bestaan al. Tegelijk met dat de droom begon waren alle scenario’s er ook, want de droom bevat alleen maar scenario’s die als een perpetuum mobiele de droom in stand houden. Op deze manier houd de droom de afscheiding in stand en blijf ik geboeid kijken naar die schijnbaar fantastische avonturen die ik beleef waarvan ik ben vergeten waarvoor en waartoe ze ontstonden en dienen. Ik ben gehypnotiseerd door beelden die mij in een hypnotische droom vasthouden, die ik denkgeest zelf droom. Doordat ik bedwelmd ben door de illusie zie ik de werkelijkheid niet meer, maar lig in Haar te dromen. En elke droom beeld hetzelfde uit; de angst voor God. Een nietig dwaas idee, waar ik echt in ben gaan geloven en het serieus ben gaan nemen. Vergeving is de nooduitgang, vergeef elke droom, vergeef omdat het niet waar is. De droom in al z’n grillige vormen is slechts een uitbeelding een projectie van de angst voor God, die geheel onterecht is, daarom is de vergissing vergeven het enige wat echt werkt en de tijd zal doen samenvouwen en duizenden overbodige scripts niet hoeven te worden gespeeld en herhaald, herhaald, herhaald…..

Telkens als vergeving heeft plaatsgevonden kan het zijn dat ik daardoor in een andere mogelijk al bestaand script terecht kom. Zoals men tegenwoordig op een dvd een alternatief einde aan een film kan kiezen. Een afloop die ook al opgenomen was. Dat wil niet persé zeggen dat het een beter script in de vorm zal zijn. Jezus zat ook niet echt in een comfortabele situatie aan het eind van zijn leven. Alleen hij was zo vergevorderd in het vergeven, dat hij zich niet meer identificeerde met het script en een totaal vergeven wereld zag en geen pijn meer kon voelen.

Het heeft dan ook weinig zin vast te houden aan toekomstvoorspellingen, het is hetzelfde als al zo vast het einde van een boek te willen lezen. Wat heb ik eraan, alle scripts zijn er al, ik kijk terug, maar ik ben niet die film. Ik weet alleen dat een goede afloop vast staat en dat slaat niet op de vorm, want de wereld van het ego loop per definitie niet goed of slecht af het is gewoon een script dat het dualisme de afscheiding weergeeft een zich zelf instant houdende droom die nergens heen gaat en geen doel heeft anders dan de droom instant te houden.

In de Happy dream leven wil niet zeggen dat de vorm happy zal zijn, alleen ik zal een vergeven wereld zien een wereld die ik niet ben, maar waar ik wel in leef en door totaal vergeven te zijn alleen maar Liefde uit zal kunnen breiden.

                                      

2 reacties
  1. egbertex zei:

    En aan het einde van de zin hoor ik dan……”Ja..”.Helder!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: