De Herinnering

 

Er is maar één ego, zoals er ook maar één Eenheid is, wat dan meteen in een beweging het ene ego van tafel veegt, want dat moet dan wel een misverstand zijn, een vergissing, een droom zoals ECIW stelt. Want beide kunnen niet naast elkaar bestaan.

De egodenkgeest, want dat is wat het ego is, een gedachte, een nietig dwaas idee, vanuit een schijnbaar afgescheiden deel van Geest.

Maar wat zie ‘ik’ daarvan, hoe bewust ben ‘ik’ me hiervan, en wat is dat dan dat zich bewust is?

Ik als lichaam ‘besta’ niet het lichaam en alle zgn vaste vormen zijn projecties vanuit een afgescheiden denkgeest.. Wie stelt dit dan zomaar, ego-denkgeest? Of ‘iets’ anders?

 

Ik zie het als volgt, deze heldere bewustzijnsmomenten van een vermoeden, een vage herinnering dat het wel eens helemaal anders zou kunnen zijn dan dat ik nu waarneem, komt van denkgeest die nog steeds onveranderlijk in verbinding staat met Geest, met de Eenheid, die onveranderlijk is en héél.

Die herinnering is aanwezig in elk schijnbaar afgescheiden deeltje van de denkgeest en wat ik zie aan beelden zijn projecties vanuit die denkgeest. En soms komt zo’n herinnering aan: ‘het moet toch anders kunnen’ naar boven, de momenten dat we symbolisch kunnen benoemen als: ‘de Zoon van God’ wordt een beetje wakker uit de droom van de afscheiding. Beetje vergelijkbaar met het ontwaken uit de slaapdroom als je wakker wordt in je bed, dan is de (slaap) droom ook als bij toverslag verdwenen, opgelost.

 

Hier en daar wordt de droom dus wat dunner, wat sleets en is het Licht erdoorheen te zien. Deze sleetse plekken zijn eigenlijk ‘de boodschappers’ van het Licht. De schijnbaar uit miljarden deeltjes (alle geprojecteerde vormen die wij waarnemen) bestaande ego is als een veel kleurige lappendeken dat gaten begint te vertonen, waardoor de denkgeest zich steeds beter gaat herinneren dat het niet de lappendeken is, maar het Licht wat er achter ligt. De ene ego-denkgeest hoeft zich dat maar te herinneren en het gordijn lost op, omdat het er niet is, was en nooit zal zijn. De ene ego-denkgeest die zich als een caleidoscoop schijnbaar vertoond als miljarden deeltjes, maar nog steeds in zijn bron één idee is.

 

Doordat elk verbogen lichtje uit die ene lichtbundel een apart lichtje lijkt, moeten al die symbolische lichtjes zich weer gaan herinneren dat het niet ‘alleen’ en ‘los’ staat van de Eenheid, en dat proces noemt ECIW Vergeven.

Zoals een caleidoscoop van licht en kleuren voortkomt uit één lichtbron, zo werkt het precies zo met de wereld die wij waarnemen.

De Bron, het Licht staat onveranderlijk nog steeds in verbinding met al die als door een prisma omgebogen lichtbundeltjes, al die aparte prachtige kleurtjes lijken apart maar zijn dat beslist niet. ‘Ideeen’ verlaten nooit hun bron.

 

Ja en hoe merk ik dan dat ik denk dat ik wel een apart lichtje ben, los van haar bron, nou bijvoorbeeld door welwillende de telefoon op te nemen en dan een absoluut voor mij teenkrommend gesprek te hebben vol weerstand en gedoe met een ander lichtje dat ook lijkt te denken dat ze afgescheiden is van het ene Licht, wat dus betekend dat je zoiets krijgt als het begin van een grap: ” zegt het ene lichtje tegen het andere lichtje…” terwijl er helemaal geen een en ander lichtje is, omdat beide afkomstig zijn en als Bron hebben, het Licht. Dus hoe dan ook we zitten al eeuwen lang tegen onszelf te praten, een kakafonie van door elkaar schreeuwende deeltjes die door de ‘herrie’ het totale overzicht kwijt zijn geraakt.en zichzelf wijs maken dat we toch echt allemaal individuen zijn en toch echt het recht hebben op onze eigen kadertjes, en dat toch echt zo nu en dan moeten bevechten, dat is pas echt grappig en ook wel tragisch eigenlijk, én jammer, want het kán anders.

 

Laat ik het maar niet ‘echt’ maken en gewoon vergeven en de uitvoering hiervan aan de Heilige Geest overlaten…. ‘Ik hoef niets te doen’, wat betekend dat ik als schijnbaar los lichtje niets hoef te doen. Als ik mijn rechtmatige plaats weer weet, in het Licht, zal ik precies weten wat mij te doen staat vanuit de staat van Eenheid….

 

 

 

4 reacties
  1. egbertex zei:

    Deze projectie/ dit lichtje heeft een digeridoo maar de circular breathing technique nog steeds niet helemaal onder controle..Dus ik geniet van je ….grondende ….? klanken die mij ankeren in bron…..(’t Is maar hoe je het beleefd) en..ben ik blij dat ik je niet gebeld heb…gbert.

    Like

  2. Anonymous zei:

    Dit is uit het leven gegrepen. Maar welk leven eigenlijk?  Therese

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: