DLHNV Jezus en Maria Magdalena als demonstratie van Liefde

Liefde is de essentie, de essentie van alles. Liefde is vormloos, Liefde IS.

Zijn wij, de Zoon van God, (om in termen van ECIW te spreken waarmee symbolisch aangegeven wordt dat er maar één Geest is die alles omvat en in zich heeft) daar buiten geraakt zoals symbolisch wordt voorgesteld in het bijbelse verhaal van de verloren zoon?

Kan wat Een, volmaakt is toch afgescheiden worden? Nee, dan moet wat ik beleef wel een droom zijn een droom van afscheiding, maar absoluut onmogelijk een bedreiging voor de Werkelijkheid.

 

De droom, die het onmogelijke probeert uit te beelden, droomt dat het mogelijk is afgescheiden te zijn van de Eenheid, door eerst wat een is uit elkaar te trekken zodat er tegenstellingen ontstaan (dualiteit) en deze dan weer bij elkaar te voegen tot een surrogaat voor eenheid. Maar omdat Ware Eenheid niet bestaat uit twee helften samenvoegen kan het gewoon niet en vallen de helften regelmatig weer uit elkaar en is elke lijmpoging gedoemd te mislukken en houd het ons lekker bezig in deze zinloze droom.

 

Tot we zien wat we aan het doen zijn en op het idee komen dat er een andere manier moet zijn, die we even vergeten waren, maar nog ergens in ons geheugen ligt te wachten om wakker gekust te worden.

Dit hele proces zien we mooi uitgebeeld bijvoorbeeld in onze speciale liefdesrelaties.

Onze honger naar liefde, die eigenlijk het terug verlangen naar Liefde, naar Eenheid is, uit zich op vele manieren, o.a. door verliefd te worden op een ander. Een krachtige poging tot eenwording die niet mogelijk is binnen de droom van de afscheiding. We weten allemaal hoe dat gaat, we worden verliefd, heerlijk, genieten van elkaar, vergeten de wereld om ons heen, en verliezen onszelf in lichamelijke heerlijkheden ook weer in een poging de eenheid te bezegelen. Totdat…. Nou ja dat hoef ik hier niet allemaal uit te leggen…. die prachtige liefde kan van het ene moment op het andere omslaan in haat, en wat één leek valt weer uit elkaar.

Dit ritueel speelt zich miljoenen keren af en op vele manieren in alle grijstinten tussen wit en zwart in die maar mogelijk zijn.

 

Tot op een dag er ineens de gedachte naar boven komt, naar de zoveelste pijnlijke lijmpoging om van iets wat gescheiden is iets heels te maken, er moet toch een andere manier zijn. En die gedachte is niets anders dan de herinnering dat het inderdaad anders is en kan.

En de Cursus (o.a.) kan ons hierbij verder helpen als het ons aanspreekt.

 

Ik heb ontdekt dat Jezus een geweldig symbool is een brug is tussen de droom vanafscheiding en de Eenheid. Jezus als leraar aannemen die mij bij de hand neemt en door de symboliek heen, gebruik makend van symboliek, weer terug leidt uit de droom naar de Werkelijkheid die IS. Dat is (meestal) een lange weg. En “J” gebruikt daar, als wij dat toestaan, bijvoorbeeld de speciale liefdesrelatie voor als demonstratie hulpmiddel.

Hij laat mij zien dat in het speciale liefdesrelatie geval, verliefdheid eigenlijk een enorme honger is naar de Liefde, de Liefde van God. Waarvan we denken afgescheiden te zijn, maar omdat dat onmogelijk is (Eenheid is Eenheid) blijft die onderhuidse drang aanwezig zich uitend in vele vormen.

Zodra ik Jezus toeliet in deze pijn zag ik dit verlangen en de pijn verdween (geleidelijk), ik vergaf en in plaats van speciale liefde gericht op afscheiding van de rest, breidde deze Liefde zich uit en omvatte alles en alles.

 

Jezus demonstreerde dit in zijn eigen leven in zijn liefdesrelatie met Maria Magdalena, later handig weggemoffeld door allerlei instituten en gewoontes die bij die tijd hoorde, en dus ook niet anders dan de afscheiding uitbeelden, dmv de symboliek die toen voorhanden was.

Hij liet eigenlijk zien dat er niets mis is met een speciale relatie, dat het zo begint in de droom, maar zij demonstreerde dat er een andere manier is en in plaats van zich af te scheiden van de rest herkende zij de Eenheid in elkaar en dus ook in anderen. Zij als stel demonstreerde Liefde in plaats van liefde. En speelde hun script op het toneel die wij deze wereld noemde.

 

Maria Magdalena zat vast niet huilend onder het kruis haar geliefde bewenend, nee ze wist dat hij zijn lichaam niet was en de Eenheid ongeschonden was en dat dat het was wat er werd gedemonstreerd door de kruisiging. Ze herkende de Liefde van God in elkaar, hij hangend aan het kruis zij eronder dwars door de schijnbaar afschuwelijke vorm heen die slechts een sluier is voor de werkelijkheid.(het voorhangsel voor de Tempel) Ook Maria Magdalena Wist, net als Jezus, ook zij was een demonstratie van Ontwaakt zijn, dus ook Maria Magdalena kan als symbool gezien worden voor wat wij werkelijk zijn, volmaakte Liefde en Een in God.

Jezus en Maria Magdalena als symbolische demonstratie van volmaakte symbiose en communie in God.

Jezus als onze oudere broer, die ons de weg wijst en/of samen met Maria Magdalena onze oudere zuster die ons de weg wijst. Wij zijn in onze Kern als hen de potentie is in ons aanwezig. En zij laten zien elk moment weer als wij dat willen zien en wij bereid zijn hun Liefde toe te laten en ons door Hen te laten leiden, dat wij zijn als Hen.

 

 

3 reacties
  1. Ja, het is me wat met die Maria Magdalena… en speciale relaties in het algemeen. Ik heb zelf heel lang al gevoeld dat MM gewoon een deel van het beeld was. En de impressies in sommige apocriefe tradities dat Jezus haar veel warmte toedroeg, zozeer zelfs dat sommige van de apostelen gewoon jaloers waren als hij haar kuste, kloppen voor mij wel. Veel van de hysterische speculaties over MM kloppen weer niet. Het punt lijkt mij inderdaad dat wat zij uitbeeldden dus de mogelijkheid is dat iets wat in de wereld een aanvang neemt als een speciale relatie inderdaad doorgroeit naar een Heilige Relatie. En dat is dus niet tussen twee mensen, maar van twee mensen die tegelijkertijd de herinnering van ons Ware Zelf beleven, zodat het onvermijdelijk dus in hun relatie ook tot uitdrukking komt. Dat MM verder door de geschiedenis op de achtergrond geschoven werd moet ons niet verbazen in een kultuur die erg door mannen gedomineerd was, maar dat doet weer niets toe of af aan wie zij was. Kijk daar de geschriften van Paulus nog maar eens op na, als je er door kunt komen.Tegelijkertijd moet het ons ook duidelijk zijn dat “verlichting” niet met wereldroem gepaard gaat. In dat opzicht was Jezus misschien een soort van uitzondering die de regel bevestigd. Meestal niet. Immers verlichting houdt in dat wij de wereld minder serieus nemen, waarvan Jezus dus weer een demonstratie gaf door zelfs de kruisiging niet serieus te nemen, omdat hij volledig wist dat hij niet zijn lichaam was. Het is dus waarschijnlijk goed om te leren eerlijk te zijn, met de Cursus, en zien dat alle relaties in de wereld beginnen om de verkeerde redenen, dwz. het ego wil iets van een ander, maar de vraag die erachter ligt is de waarachtige vraag naar liefde, en dus is elke speciale relatie een groei moegelijkheid naar de Heilige Relatie, en als we die ervaring eenmaal kennen, dan zal het zich geleidelijk aan uitbreiden naar al onze broeders, zoals Jezus dat in de Cursus ook heel duidelijk zegt. (ECIW:T1.V.3:6)

    Like

  2. Ik leer dat we uiteindelijk een happy dream leven voor de atonement.Als je deze beschrijving als hun…MM&J.. ultime moment neemt, dan heb ik nu voer voor het verzetten van m’n happy dream invullings bakens, …ook daar geen voorstelling van maken maar accepteren….. als hij ooit gekruisigd is btw… of ben ik nu een bisschop met ontkennende uitingen…btw + By the wayLove You

    Like

Laat een reactie achter op liesje56knegt Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: