archiveren

Dagelijks archief: februari 2, 2009

Eindelijk een antwoord op die eeuwige ‘waarom?’ vraag. Waar dient alles voor, waarom gebeurt dit, waarom, waarom, waarom…… Kleine kinderen stellen deze vraag ook heel vaak, en achteraf kan ik me dat goed voorstellen als je weer opnieuw in een droom terecht komt en stomverbaasd om je heen kijkt naar al dat gedoe om je heen, waar je de rest van je leven alleen maar bezig bent het te doorgronden, en de regels van het spel te leren, wat uiteindelijk gewoon weer tot de dood leidt, einde verhaal én tegelijkertijd een never ending story, een perpetuum mobile. Daarom worden ouders ook vast vaak ongeduldig en geïrriteerd als ’n kind maar door blijft zeuren, ze weten het zelf ook niet. Ze hebben al tientallen jaren er op zitten met naarstig zoeken naar… ja waarnaar eigenlijk, want niets werkt echt. Dus niemand heeft het antwoord. Niemand weet waarom. Waarom heeft het onmogelijke plaatsgevonden, een typische onmogelijke vraag van het ego. De Cursus zegt hierover:

 

‘Het ego zal veel antwoorden eisen die deze cursus niet geeft. Hij herkent

niet als vraag wat slechts de vorm heeft van een vraag waarop geen antwoord

mogelijk is. Het ego vraagt misschien: ‘Hoe heeft het onmogelijke

plaatsgevonden?’, ‘Waaraan heeft zich het onmogelijke voltrokken?’, en

kan dit in vele vormen vragen. Maar er is geen antwoord, alleen een ervaring.

Zoek die alleen, en laat theologie je niet ophouden.’ (VvT.Inl.4:1-4)

 

Totdat nadat alles is uitgeprobeerd de uitputting de wanhoop toeslaat en iets in ons schreeuwt: ‘Er moet een andere manier zijn’!!.

En dat kán het omslagpunt zijn tot zo’n andere manier. ECIW voorziet daarin en geeft wél een antwoord, de boeken van o.a. Gary Renard ook. Er is een andere manier. En als we daarvoor kiezen begint er een echt boeiende reis de reis terug naar de Waarheid en wel via het pad van vergeving, ware vergeving zoals ECIW ons dat leert (zie WdI.1. tussen les 220 en 221).Het afbouwen van het ego kan beginnen.

Terug naar de Waarheid, waar we overigens nooit uit zijn weggeweest. We zijn het alleen even vergeten en daardoor zijn we de vergissing als werkelijk gaan beschouwen met alle gevolgen van dien. Maar het goede nieuws is dat als we dat willen we het ons weer kunnen herinneren, omdat dat wat we werkelijk zijn nooit verdwenen is.

 

De leer van de Cursus is volkomen consistent je weet altijd waar alles voor dient namelijk voor vergeving. In plaats van je illusies een schijn van waarheid te verlenen, geef je illusies aan de waarheid. (T12.1.5:4-5).

En dat is alleen maar een win-win situatie, want alles aan de waarheid geven is alles ontvangen, geven en ontvangen zijn in deze één.

 

En dat is tevens wat “J” (zoals Gary Jezus noemt) ons probeerde en nog steeds probeert te leren, als een altijd geduldige oudere broeder die over zichzelf zegt in de Cursus: ‘Er is niets aan mij wat jij niet kunt bereiken. Ik heb niets wat niet van God afkomstig is. Het huidige verschil tussen ons is dat ik niets ánders heb. Daardoor verkeer ik in een toestand die in jou potentieel aanwezig is.’ (T1.II.3:10-13)

 

 

%d bloggers liken dit: