archiveren

Dagelijks archief: januari 23, 2009

De ware betekenis van onpersoonlijk.

Hoe kan de persoonlijkheid onpersoonlijk worden.

Dat voelt als verlies, als totale eenzaamheid, verlatenheid, in de steekgelaten, niet erkend worden, onbelangrijk zijn, ontkend worden, vernedering, de ultieme straf, breken, overgeven aan macht, gedwongen te buigen, onderwerpen, slaaf worden, slachtoffer, prooi, totale ondergang en vernietiging, zij of ik. En dit laatste zet de tegenreactie opgang, verdediging in alle mogelijke vormen. En zo zwiep ik heen en weer binnen de schijnbaar gesloten cirkel van het ego. Als de slinger van een klok slachtoffer van en gevangen in de tijd.

Is er een andere manier?

Ik kan dus zien dat het het ego mechanisme is ik zie de projectie van het egodenken, dat zijn aloude afgezaagde lied steeds maar weer herhaald als een naald die vast blijft hangen in de groef.

Wat betekent onpersoonlijk buiten het ego denken?

Niet afgescheiden zijn, heel zijn, opgaan in eenheid, vrij zijn, zich vrij uitbreidend.

Zou dat mogelijk zijn?

Ja denk het wel. als ik het kan bedenken, of liever als het gedacht kan worden, dan is het mogelijk.

Dat betekent dat ik een hoop verleidingen moet gaan loslaten, afbouwen eigenlijk, zoals een verslaafde aan drank of drugs z’n verslaving afbouwt in een soms jarenlang proces. Dat doet pijn, omdat het ego als enige wapen pijn heeft. Pijn is het ultieme wapen van het ego. Heel effectief, tot nu toe.

Afkicken van het ego zonder te weten wat er dan overblijft…

Maar er blijft wat over, dat moet wel, ergens zit die herinnering dat het anders kan, dus kán het anders, dus moet er iets ánders zijn. Als ik die verslaving niet meer zou hebben, wat zou er dan overblijven? Een essentie? De kern? Het Zelf? God? Liefde? Niets? Alles? Nou ja we hebben er duizenden woorden voor. En zolang we er woorden voor leggen zal het zich niet tonen, omdat woorden ook maar weer afleidingen zijn. Herinner me ineens van vroeger op school een taalboekje dat ‘Struikelblokken’ heette. Woorden als blokkades. Ja verslaving aan woorden kan ook.

In de stilte kan het antwoord komen en leg ik al mijn gedachtes van pijn in al z’n grillige vormen op het altaar in het licht en vergeef en buig diep geheel vrijwillig en in overgave…

Annelies

%d bloggers liken dit: